Zeilreis 2010

Met de Miles’Tone naar Zuid-Engeland en de Kanaaleilanden.

Dit verslag beschrijft de zeilreis van 2010.

In onderstaand reisverslag staan op diverse plaatsen linkjes naar online foto-albums.

Vrijdag 28 mei
Het begin van de grote reis!
Gisteravond zijn we naar de jachthaven ggebracht. Het is de bedoeling dat Tonny vandaag en zaterdag mee gaat varen naar Breskens. Daar zal zij met openbaar vervoer terug gaan naar huis en dan begint mijn eerste solo-gedeelte van deze reis.
We zijn vanochtend rustig begonnen met ruime wind (4 tot 5 Bft met vlagen 6), alleen met de genua naar de Haringvlietbrug die we om 11:00 uur passeerden. Bij de Volkeraksluis konden we direct naar binnen varen zodat we daar lekker snel doorheen waren. Op de Volkerak stond een straffe wind, helaas uit de verkeerde richting. Ook hier hebben we het grootzeil niet gehesen en zijn met de genua kruisend richting de Krammersluis gevaren. De wind was erg variabel zowel qua richting als kracht, dat was niet echt lekker om te zeilen. In de luwte van de Noordplaat hebben we het voorzeil ingerold en zijn we verder op de motor naar de Krammersluis gevaren. Daar moesten we even wachten maar waren redelijk vlot aan de andere kant.
Aangezien de wind nog steeds onbestendig was, hebben we weer het voorzeil uitgerold zonder het grootzeil te hijsen. Halverwege weer de motor gestart. Door het Brabantsch Vaarwater konden we zeilen tot het begin van de Zandkreeksluis. Daar hadden we de wind op de kop en in dat smalle kreekje was het niet haalbaar om te kruisen dus daar ook weer gemotor’d. Deze sluis konden we ook direct invaren en na het schutten was het nog maar een klein eindje naar Kortgene, jachthaven Delta Marina. Daar hebben we de dag afgesloten met een etentje in het restaurant bij de jachthaven.

Zaterdag 29 mei
Vanochtend na het ontbijt hebben we eerst de havenmeester van Kortgene het havengeld betaald. Om ongeveer 10:00 uur zijn we vertrokken en op het Veerse Meer hebben we gezeild met de genua tot Veere. Het was bijna helemaal bezeild, we hoefden slechts een paar slagen te maken. Het sluisje naar het Kanaal door Walcheren ging net open dus daar hadden we praktisch geen wachttijd. Naast ons kwam er nog een vaartuig van de Rijkswaterstaat binnen. Dat is toch wel kolossaal in zo’n klein sluisje. Hier vandaan naar Middelburg gevaren op de motor met de wind recht op de kop. Bij het bunkerschip en watersportwinkel Jos Boone de dieseltank vol gegooid. Om 12:45 uur waren we bij de Stationsbrug in Middelburg maar die draaide pas om 13:30 uur. Mooie gelegenheid om even op ons gemak te lunchen en alvast een grote pan macaroni te maken voor de komende paar dagen.
Tegelijk met ons ging er een rondvaartboot door de brug en daar konden we mooi mee meeliften door de volgende bruggen. Dat ging erg vlot! De sluis bij Vlissingen stond al open maar het was onduidelijk of de rondvaartboot daar ook naar binnen wilde. Uiteindelijk ging hij vlak voor de sluis afmeren en in overleg met de sluiswachter konden wij naar binnen en werden we als enige geschut. Dat was nog eens een supersnelle doorvaart van het Kanaal door Walcheren, in een uur waren we er door! Direct na de sluis moesten we nog even alles zeevast zetten en zeilpakken en reddingsvesten aantrekken voordat we gingen oversteken naar Breskens. Het was niet erg druk op de Westerschelde, we moesten alleen even achter 2 grote zeeschepen langs. Om ongeveer half vier waren we afgemeerd in de jachthaven van Breskens en kort daarna begon een hevige bui los te barsten met veel wind. We waren gelukkig op tijd binnen.
Na wat opruimbezigheden zijn we de havenmeester gaan betalen en naar de ferry gelopen waar Tonny direct aan boord kon gaan, de ferry vertrok een minuut later. Ze is in Vlissingen op de trein gestapt om weer naar huis te gaan. Vanaf nu ga ik dus bijna 2 weken alleen verder.

Zondag 30 mei / maandag 31 mei
Meeuw in BreskensZoals van te voren ingecalculeerd was, heb ik hier in Breskens 2 dagen verwaaid gelegen vanwege te harde wind uit de verkeerde richting. Meeuwen in BreskensDe dagen heb ik doorgebracht met wat kleine klusjes uit te voeren, af en toe een wandelingetje te maken, wat te lezen en een beetje te fotograferen. Onthaasten is hier wel een toepasselijk woord! Hopelijk zijn de weergoden mij morgen gunstiger gezind.

Dinsdag 1 juni
Vanochtend had ik de keus tussen Blankenberge en Oostende als bestemming. De weerberichten gaven nogal matig zicht op in de ochtenduren zodat ik beter iets later kon vertrekken, dus werd het Blankenberge. Eerst nog even gebeld met de havenmeester aldaar om te vragen of er in de geul al was gebaggerd dit jaar want daar verzandt het elke winter. Maar dat was geen probleem, er was inderdaad al gebaggerd en ik zou ongeveer 2 uur na laag water aankomen. De wind was variabel 2 maar de eerste paar uur had ik die pal tegen. In de voorhaven van Breskens had ik al het grootzeil gehesen, maar de motor bleef bij staan, motorzeilen! Bij Zeebrugge kwam er juist een groot zeeschip uit de haven die persé voor mij langs wilde, ik heb hem zijn zin maar gegeven. Even voorbij de havenmond kon ik nog even zeilen dus motor uit en de Genua uitgerold. Dat was jammer genoeg maar een half uurtje want toen was ik bij de ingang van Blankenberge. Afgemeerd bij de VNZ aan een lange passantensteiger. Daar mocht ik ook blijven liggen deze nacht, het was nog erg rustig en er werden nog niet veel bezoekers verwacht. Zeilend voor de Belgische kust

Woensdag 2 juni
De verwachte wind voor vandaag was N/NNE 3/4 dus dat was gunstig om verder naar het zuiden te gaan. Mijn bestemming was dan ook Duinkerken, de eerste haven in Frankrijk. Het enige probleem was dat er bij Nieuwpoort schietoefeningen gehouden zouden worden en ik was er niet zekere van of dat in de kleine sector was (tot 2,5 mijl uit de kust) of de middensector (tot 7,5 mijl uit de kust). In dat laatste geval zou ik een grote omweg moeten maken en bovendien in een gebied met ondiep zandbanken geraken. Dat was voor mij geen optie. Gelukkig hoorde ik via de marifoon (radio Oostende) dat het maandag en dinsdag de middensector betrof en vandaag en de rest van de week de kleine sector. Dat was een pak van mijn hart. De eerst 2 uur was er weinig wind van achter en er stonden wel behoorlijke golven, dat betekende hevig klapperende zeilen. Dat was niks dus grootzeil strak in het midden gezet en de motor bij. Nabij Nieuwpoort kwam er meer wind en kon ik lekker zeilen tot Duinkerken, dat ging echt prachtig. Vlak voor de ingang van Duinkerken had ik de genua weggerold en was al bijna tussen de pieren toen de lichten op rood sprongen. Kon ik mooi omkeren en wachten op een zeeschip dat naar buiten kwam. Gelukkig ging dat vrij vlot. In het kanaal weer de motor even uitgezet en rustig met het grootzeil naar de jachthaven gezeild. Ook hier afgemeerd aan de passantensteiger. Tegenover de haven zijn helemaal nieuwe, modern ogende woningen neer gezet. Wel apart.

Donderdag 3 juni
Vandaag zou ik weer een mijlpaal kunnen bereiken, de eerste solo-overtocht naar Engeland! Ik had berekend dat ik om ongeveer 09:00 uur buiten de pieren van Duinkerken zou moeten zijn om eerst nog een uurt stroom tegen te hebben en daarna een uurtje of 6 stroom mee. White cliffs of DoverDus om half negen los van de steiger en varen maar. Buiten was eerst nog niet zo veel wind en helaas bijna recht van achteren maar na een half uurtje werd de windrichting een beetje gunstiger en nam de wind ook wat toe, op dat moment heb ik de motor uitgezet en verder met volle zeilen. De oversteek van het verkeersscheidingsstelsel moet altijd haaks gebeuren dus dat betekende een graadje of 35 oploeven zodat ik met halve wind (kracht 4) kon varen, dat was echt een fantastische oversteek. Na de oversteek, waarbij er overigens bijzonder weinig zeeschepen te bekennen waren (dat is in het verleden wel eens anders geweest), hoefde ik niet weer af te vallen naar mijn oude koers want de stroom verzette mij zo sterk dat ik gewoon door kon varen met NW-kompaskoers om toch precies bij Dover uit te komen. Ik stuurde aan op de oostelijke ingang van de haven en zag achter mij vanuit verschillende richtingen 3 ferry’s ook naar die ingang gaan. Op 2 mijl van de haven heb ik contact opgenomen met Dover Port Control om mijn bedoeling door te geven maar zij adviseerden mij om naar de westelijke ingang te gaan en 200 meter van de ingang weer contact op te nemen. Dat wilde ik daar dan ook doen maar ik kreeg geen antwoord. Het bleek dat mijn buitenmarifoon alles kon horen maar niet meer kon zenden! Ik dus gauw naar binnen en met die handset contact opgenomen en toen kreeg ik direct toestemming om naar binnen te gaan. Naast een paar ontzettend grote cruiseschepen het grootzeil laten zakken, contact opgenomen met de Marina van Dover en afgemeerd in het Granville Dock, ongeveer tegelijkertijd met een stel uit Hellevoetsluis die de hele oversteek vlak achter mij waren blijven zeilen. In de haven vertelden ze mij dat ze de motor hadden bijgezet om bij mij in de buurt te blijven. Het was voor hen de eerst keer dat ze overstaken.
Yes, de eerste solo-overtocht was een feit!!!!

Zaterdag 5 juni
Gisteren ben ik in Dover blijven liggen om te wachten op het artsenoverleg i.v.m. de ernstige situatie van mijn schoonmoeder. Zij was onverwacht opgenomen in het ziekenhuis.
Vandaag dan toch verder gegaan naar Eastbourne. Om 09:00 uur vertrokken met helaas veel te weinig wind die ook nog eens van achteren kwam. Ik heb nog wel even geprobeerd om te zeilen, maar dat was niks dus alles gemotor’d met het grootzeil erbij. Het gebrek aan wind werd ruimschoots goed gemaakt door de zon en hoge temperatuur. Het gebeurt niet vaak dat je op zee allen maar in korte broek kan varen.
Vlak voor de haveningang het zeil laten zakken en opgebonden, de stootwillen buitenboord gehangen en de lijnen klaargelegd om in de sluis af te meren. Gelukkig hoefde ik niet lang te wachten voordat ik als vijfde er in kon. Na mij kwamen er nog een heleboel bij. Om even na half vijf afgemeerd.
Het hele complex rond de haven is ontzettend uitgebreid met luxe woningen, appartementen e.d. Wat 4 jaar geleden nog een kale vlakte was, is nu helemaal volgebouwd. Echt mooi kan ik het niet vinden, maar de haven en zijn voorzieningen is erg goed evenals de service van de havenmedewerkers. Als het weer mee zit, ga ik morgen naar Brighton, een tochtje van 20 mijl.

Zondag 6 juni 2010
Eigenlijk had ik vandaag niet zo’n zin om weg te gaan, ik was erg moe en de wind was westelijk dus daar moest ik tegenin. Heb uitgeslapen tot 9 uur en toen ik zag dat wind nog steeds rustig was en er meer boten vertrokken, ben ik ook direct zonder ontbijt de haven uit gegaan (ontbijten deed ik wel zodra ik onder zeil was, ik had nog een paar opgesmeerde oude boterhammen liggen). Brighton pier plus nieuwe Engelse taxiBuiten de haven grootzeil en genua gezet en aan de wind in zuid-westelijke richting gevaren. Na een kwartiertje kwam ik er al achter dat ik te veel zeil voer dus heb ik een rif in het grootzeil gestoken. Dat kwam de stabiliteit ten goede, toen voer de boot weer lekker. Voorbij Beachy Head eerst nog een eind verder de zee op zodat ik op een gegeven moment maar 1 keer overstag hoefde om linea recta naar Brighton te varen. Bij het overstag gaan hoorde ik een donderend geraas, het bleek dat een laatje in de keuken open geschoven was en de halve inhoud op de vloer kletterde. Nadat de boot weer op koers was, heb ik op mijn knieën op de keukenvloer gezeten om alles weer op te ruimen. Tijden het verdere verloop van deze tocht moest ik veel uitkijken voor vissersstaken die soms heel moeilijk te onderscheiden waren. Tegen de tijd dat ik bij Brighton was, woei het ondertussen 5 Bft, dat was even lastig met de zeilen strijken, maar dat lukte toch ook weer. Met name het tweede deel van de tocht was de zee erg woelig, het was een “bumpy ride” zoals de Engelsen zeggen. In de haven afgemeerd aan een passantensteiger waar ik mocht blijven liggen. Daar ook nog wat andere boten geholpen met afmeren, met name diegenen die aan hoger wal wilden afmeren.
Romy, helaas vandaag weer geen dolfijnen gezien.
Quinten, ik hoop dat je fijn kan voetballen met de nieuwe bal.

Dinsdag 8 juni 2010
Gisteren in Brighton gebleven, er was te veel wind uit het westen. Een lange wandeling gemaakt over de boulevard en met een treintje langs het strand terug. Zeilmonster in PortsmouthVandaag om 08:30 uur waren de zeilen gehesen om naar Portsmouth te gaan. Eerst met een zuidelijke wind, later met SSW-wind en dat betekende aan de wind met flinke golven. De windkracht was de eerste paar uur 4 Bft maar werd de laatste paar uur 5 Bft. Er zat nog 1 rif in het grootzeil, dat kwam mij wel erg goed van pas. De boot liep weer als een trein, gemiddeld rond de 7 ½ knoop en daar kwam de meegaande stroom nog bij. Een behoorlijk ruwe tocht maar een lekker zeilweertje voor de liefhebber. Om 14:00 uur lag de Miles’Tone in een aangewezen box in de Haslar Marine te Portsmouth.
‘s Avonds tegen half zeven kwamen daar nog 2 oceaanracers binnen o.a. de “Hugo Boss”, een enorm futuristisch schip.

Woensdag 9 juni
Vanochtend eerst een beetje uitgeslapen en een paar boodschappen gedaan. Ik hoefde maar een 10 mijl te varen naar Cowes en om half twaalf ging de stroom mee lopen. De 'Hydroptere'Rustig windje schuin van achteren, lekker temperatuurtje, alleen maar korte broek en polo’tje aan. Dichterbij Cowes stond er iets meer wind en recht van achter, een paar keer moeten gijpen. Bij de ingang van de riviermonding waar Cowes aan ligt, wemelde het van de wedstrijdboten die allemaal door elkaar heen krioelden om een gunstig plaatsje te bemachtigen voor de startlijn. Gelukkig kon ik daar goed omheen en mijn zeilen bergen en naar 1 van de vele jachthavens varen. Er is daar altijd wat te zien, diverse soorten jachten, ferry’s in alle soorten en maten die af en aan varen, prachtig. Ook ligt de Hydroptere hier aan een meerboei, dat is een gigantische trimaran die helemaal uit het water komt als hij op snelheid is, hij gaat dan als een soort vleugelboot varen. Daar heeft enige tijd geleden iets over in het blad Zeilen gestaan. Kijk maar eens op www.hydroptere.com, vooral naar de fotoalbums. Het zou mooi zijn als ik die nog kan zien varen. Vanavond een biertje halen in The Anchor Inn waar ook live music is.

Zaterdag 12 juni
Dolfijn op het drogeDonderdag ben ik in Cowes blijven liggen wegens slecht weer. ‘s Nachts lag de boot te deinen en te trekken aan de lijnen van jewelste, slecht geslapen. Vrijdag ben ik met een fast ferry, shuttlebus en trein naar Southampton Airport gegaan om Tonny op te halen. Ik was daar veel te vroeg dus heb een paar uur moeten wachten. Met hetzelfde openbaar vervoer maar dan in tegengestelde richting zijn we terug naar de boot gegaan. Vandaag zijn we met een stroom van 3,3 knopen rustig met alleen het voorzeil naar Yarmouth gevaren. Een heel leuk haventje en stadje, maar er heerste wel een ontzettende weekenddrukte. Het leek Zierikzee wel op een mooie dag. Morgen blijven we waarschijnlijk hier ook liggen.

Donderdag 17 juni
De afgelopen dagen zijn we in Yarmouth blijven liggen, enerzijds vanwege harde wind, anderzijds om een beetje op het eiland Wight rond te kijken. We zijn o.a. met een bus naar de hoofdstad Newport gegaan. Vandaag zijn we de Solent overgestoken (3 mijl) en in Lymington gaan liggen. Dit is een heel leuk plaatsje op het vasteland in het district New Forrest.
Romy, gisteren hebben we een dolfijn gezien, jammer genoeg was het een houten beeld op een grasveld aan de kust. We blijven uitkijken naar echte dolfijnen.

Klik hier voor de foto’s van het traject Nederland t/m het eiland Wight.

Zaterdag 19 juni
Na een extra dag in Lymington zijn we vandaag verder gezeild naar Poole. Piratenfeest in PooleBij ons vertrek zagen we nog juist de achterhoede van een onzettende grote groep zeilboten (ongeveer 1600 hoorden we later) die aan de jaarlijkse Round The Island of Wight deelnamen. Tot aan de Needles, de markante westpunt van Wight, hadden we praktisch pal voor de wind, daarna konden we bijna halve wind varen, dat ging weer lekker met een kracht 4 en af en toe 5 uit NNE. Het hele gebied van Poole Harbour is erg druk, smal en slingerend voordat we bij de stadskade kwamen. De haven was vol dus we probeerden een plaatsje aan de kade te bemachtigen. Dat lukte achter een vissersschip uit Bruinisse. Afmeren aan zo’n kade is wel een verhaal apart, het zijn geen mooie steigers maar dikke ruwe palen. Daarvoor had ik uit voorzorg al een stevige balk meegenomen die we aan de buitenkant van de stootwillen hebben gehangen. Overigens zagen we later dat op de kade speciaal voor dat doel enkele dikke planken lagen die gebruikt mochten worden. Maar ja dan moet je toch eerst wel afmerern. Verder moeten er in zo’n situatie lange lijnen gebruikt worden in verband met het verschil in hoog en laag water. Vanwege een feestelijk evenement, een piratenfeest ter ere van de plaatselijke historische piraat Harry Paye, waar ook de RNLI (de Engelse reddingmaatschappij) aan deelnam, konden we niet aan de kade blijven liggen en werd ons toch nog een plekje toegewezen in de (erg dure) haven. ‘s Avonds hebben we kunnen genieten van een spetterend vuurwerk ter afsluiting van het piratenfeest.

Zondag 20 juni
Vandaag om kwart over acht vertrokken uit een erg rustig Poole. Old Harry's RockHet eerste uur heel weinig wind dus op de motor het grote havengebied uit langs de karakteristieke rotsformatie Old Harry’s Rock, genoemd naar de ondertussen bekende piraat van Poole. We moesten 2 kapen passeren waar zelfs bij rustig weer het water zeer woelig en warrig kan zijn. De eerste was Anvil Point, daar konden we de zeilen hijsen omdat er iets meer wind kwam en we ook een betere koers t.o.v. de wind konden varen. Ondanks de rare golven konden we toch nog redelijk zeilen. Greenhill Gardens in WeymouthDe volgende hindernis was St. Alban’s Head, bij rustig weer zoals nu het geval was, kun je daar vlak langs varen (tot zo’n 50 meter vanaf de kant) zonder erg veel last te hebben van brekende golven (zoals het geval is bij wat meer wind). Er loopt hier als het ware een richel op de zeebodem en de grote verschillen in diepte veroorzaken die brekers. Bij deze kaap viel de wind helemaal terug maar dat duurde maar een minuut of 5, daarna konden we weer heerlijk zeilen op lekker vlak water. Toch moest na een half uurtje de motor weer aan omdat het bijna bladstil werd. Gelukkig duurde dat niet zo lang want het begon weer te waaien, nu echter vanuit het zuidwesten. Nu konden we in een stuk doorzeilen naar Weymouth, één van de mooie plaatsjes in het district Dorset. Hier blijven we in elk geval 2 nachten om het achterland een beetje te verkennen.

Dinsdag 22 juni
Gisteren in Weymouth blijven liggen en op onze vouwfietsjes een beetje langs de kust gefietst en boodschappen gedaan.
Vandaag verder gegaan naar Dartmouth. Helaas met heel weinig wind zodat we slechts het laatste uur konden zeilen met een SSW 4 Bft. De ingang van de Dart is vanaf zee praktisch niet te zien, maar met behulp van de GPS kom je er wel. De Dart-monding is een fantastisch mooi stukje natuurschoon met kastelen op beide oevers. Iets verderop verschijnen dan aan beide kanten van de rivier redelijk steile hellingen met prachtige dorpjes waaronder Dartmouth. We konden afmeren aan een steiger die geen verbinding had met de wal zodat we daarvoor onze rubberboot moesten gebruiken. Dat scheelde aanzienlijk in de prijs vergeleken met een marina. We blijven hier waarschijnlijk wel een paar dagen liggen om de omgeving verder te verkennen.

Woensdag 23 juni
Vandaag zijn we met de rubberboot een 3-tal mijlen de rivier de Dart op geroeid (met opkomend water, dus stroom mee) naar het kleine plaatsje Dittisham waar we bij de in deze streek beroemde pub Ferry Boat Inn iets gedronken hebben. Prachtig uitzicht op een mooie baai waar diverse boten aan zogenaamde visitors-moorings (boeien) lagen. Op het moment van kentering zijn we weer teruggevaren (dus weer met de stroom mee). Nu hadden we wind tegen dus de buitenboordmotor maar even gestart. Vanwege de tegenwind kwam er wel behoorlijk wat spatwater over de boeg. Enige honderden meters voordat we weer bij onze boot waren, stopte het motortje plotseling, benzine op! Dus het laatste stukje weer even geroeid.

Donderdag 24 juni
Vanochtend is Tonny op de bus gestapt om daarna nog een eindje met een trein naar het vliegveld van Exeter te gaan en vervolgens naar Amsterdam te vliegen. Ik ben direct verder gevaren naar Fowey, alweer een schitterend plaatsje aan de rivier de Fowey. Ook hier weer aan een steiger in de rivier. ‘s Avonds met de watertaxi naar de wal gegaan en een pub opgezocht om naar de voetbalwedstrijd Nederland-Kameroen te kijken (alweer gewonnen). Toen ik bij de boot terugkwam, werd ik door de buren (waarvan de schipper een Australiër was) gevraagd om een whisky te komen drinken, dat kon ik uit beleefdheid natuurlijk niet afslaan. Het bleek dat er ook nog een paar mannen van een andere boot waren uitgenodigd. Deze laatste 2 kwamen uit Helford en vertelden dat ik daar ook aan een visitors-mooring kan liggen om te overnachten. Dat is ongeveer 26 mijl van Fowey, dus een mooi kort dagtripje. Ik zou dat in gedachten houden.

Zaterdag 26 juni
Gisteren ben ik in Fowey blijven liggen om een beetje de omgeving te verkennen en een paar boodschappen te doen. Vandaag ben ik inderdaad naar de Helford River gevaren.
Dolfijnen??
Romy, onderweg zag ik 2 vinnen boven water. Ik weet niet of het dolfijnen waren of haaien want die zwemmen daar ook in dat gebied rond. De vorm van de vinnen doen meer denken aan een haai (Basking shark met rug- en staartvin) maar dat weet ik natuurlijk niet zeker.
HelfordDe eerste paar uur weer veel te weinig wind, maar het laatste uur kon ik weer zeilen met bovendien een beetje stroom mee. Tijdens het zeilen zag ik dat bovenin de genua een scheurtje zat, dat wordt dus de één van de komende dagen zeil wisselen. Gelukkig heb ik nog een (weliswaar wat kleinere) fok aan boord. In de monding van de rivier de zeilen laten zakken en heel rustig stroomopwaarts gevaren, het is daar nogal ondiep aan de kanten en er zijn weinig boeien. Na een mijltje kwam ik in het diepere gedeelte, de Pool, waar een 25-tal visitors-boeien liggen, helaas allemaal bezet (tja, het was weekend). Na een paar keer heen en weer gevaren te hebben, nam een Duits jacht dat later dan ik aangekomen was, een boei in beslag dat net was vrijgekomen. Dat was balen. Gelukkig ging kort daarna een Engelsman vertrekken en kon ik die boei oppikken. Aan deze visitors-boeien zit een klein zogenaamde pick-up boeitje waarmee de ketting van de grotere boei opgetrokken kan worden. Dat is wel handig, helaas is dat niet in alle havens het geval. De eerste keer dat ik langzaam voorbij de boei voer, mist ik het pick-up boeitje, de stroom speelde hierbij een negatieve rol. Maar even achteruit varen en het lukte. Met de bijboot naar de jachtclub gevaren, maar die was helaas nog dicht. Even in het dorpje rondgelopen, een heel schilderachtig klein plaatsje, en wat boodschappen gedaan. Terug naar de boot waar ik een koud biertje heb gepakt, het was een erg warme dag. Even later kwam de havenmeester geld ophalen, dat was één van de mensen die ik in Fowey heb ontmoet.

Klik hier voor de foto’s van het traject Poole t/m de Helford River.

Zondag 27 juni
Vandaag ben ik een klein eindje terug gevaren naar Falmouth. Daar kon ik weer aan een steiger liggen met walstroom om de accu’s van camera en laptop op te laden, die van de boot waren nog vol genoeg vanwege het vrij veel motoren de afgelopen dagen. Wedstrijdje in de haven van FalmouthFalmouth is een plaats waar veel zeilers de juiste wind afwachten om over te steken naar Noord-Spanje. Aan de andere kant van de steiger waar ik was afgemeerd, lag een oude boot waar een zeiler op woonde die een aantal jaren geleden solo rond de wereld was gezeild. Hij had daarover een boek geschreven die hij uiteraard probeerde aan de man te brengen. Bij diverse boekwinkels in Falmouth lag dat boek ook in de etalages.
‘s Middags zeilden in het voorste gedeelte van de haven diverse typische Engelse boten met in verhouding erg veel zeil. Het leek mij een wedstrijd van locale zeilers. Later in de middag heb ik in een pub naar de voetbalwedstrijd Duitsland-Engeland bekeken. Dat was een bittere teleurstelling van het Engelse publiek (4-1 voor Duitsland).

Maandag 28 juni
Vandaag in Falmouth blijven liggen, voorzeil gewisseld en de (behoorlijk grote) stad bekeken. Ik heb nieuwe buren gekregen die over een paar dagen naar La Coruna in Spanje gaan. Gebouwen aan de River FalZojuist de voetbalwedstrijd Nederland – Slovakije bekeken, met een 2-1 overwinning een ronde verder!

Dinsdag 29 juni
Vanmorgen zwaar bewolkt en een spettertje regen. In Falmouth gebleven en weer even in de stad gewandeld. ‘s Middags (het was ondertussen weer mooi weer geworden) de boot van de buren (die een paar dagen naar huis zijn gegaan) verplaatst zodat ik de volgende dag gemakkelijker weg kan gaan. Later op de dag toch weer (Franse) buren gekregen. Ook nog wat boodschappen gedaan en toen ik terugkwam op de steiger lag daar een Nederlandse catamaran die eind november de Atlantische Oceaan gaan oversteken. Die was ik eerder al tegengekomen in Dover, Cowes en Dartmouth. Even kort een praatje gemaakt waarbij ik werd uitgenodigd om ‘s avonds even wat te komen drinken. Dat heb ik niet afgeslagen, kon ik eens een keertje zo’n grote catamaran (een Lagoon 380) van binnen bekijken. Wat een ruimte!

Woensdag 30 juni
Vandaag heb ik Falmouth verlaten om weer naar Fowey te gaan. Moest eerst nog even diesel tanken. De Fransen die naast mij lagen, moesten uiteraard als eerste losmaken (ik had ze gisteren al ingelicht over het tijdstip van mijn vertrek), helaas gingen zij ook eerst tanken, dus moest ik een tijdje ronddobberen totdat zij klaar waren. Opvaren van de River FoweyTerwijl ik ging tanken, kwam er een vrouwtje naar mij toe (bleek een Belgische te zijn) die ook solo zeilde. Zij was naar de Scillies geweest en ging ook nog naar de Kanaaleilanden. Jammer genoeg hadden we niet veel tijd om verder te praten over ervaringen met solo-zeilen, ze klonk erg enthousiast.
In Fowey weer aan een steiger in de rivier gelegen. Later in de middag kwam aan de andere kant een Nederlands stel met een dochtertje van 5 jaar die terugkwamen van de Caraïben (via de Azoren) met een 38-voets Warrior, een zwaar en erg degelijke zeilboot.

Donderdag 1 juli
Deze dag in Fowey blijven liggen. ‘s Morgens was het redelijk weer. ‘s Middags met de dinghy naar het stadje gegaan, geluncht en wat boodschappen gedaan. Terwijl ik daar was, begon het te regenen. Ik had wel een jasje bij me maar terugvarend naar de boot zat ik met mijn broek op de natte bodem en ook mijn schoenen en sokken werden flink nat. Aan boord dus eerst maar verschonen. ‘s Avonds bleef het regenen en de wind zette ook flink door. De golven van zee rolden de rivier binnen dus stil liggen was er niet bij. De boot schommelde en stampte zo erg dat slapen bijzonder lastig was. Later in de nacht nam het gelukkig wat af.

Vrijdag 2 juli
Ondanks de slecht nacht (althans de eerst helft) toch vroeg opgestaan en om 8 uur vertrokken. In de riviermonding het grootzeil gehesen, buiten op zee stonden nog steeds dikke golven terwijl de wind slechts 2 Bft was. Dus de motor het werk laten doen.
De dinghy had ik achter de boot laten hangen (zonder het motortje, die had ik in de bakskist opgeborgen). Steeds even achterom kijken of alles goed ging. Plotseling zag ik dat de opblaasbare binnenbodem naar boven was geschoten, tussen de 2 zijdrijvers uit. Om dat probleem te verhelpen, minderde ik vaart, heb het uitklapbare gedeelte van de spiegel naar achteren geklapt, de rubberboot zo dicht mogelijk daar tegen aan getrokken en de bodem er uit gehaald en in de kajuit gelegd. Vervolgens de spiegel weer opgeklapt en met de oorspronkelijke snelheid verder gevaren. Ik zag wel dat er veel water in de rubberboot zat (als gevolg van de vele regen de vorige dag en nacht). Met deze zeegang beviel het mij helemaal niet dat de rubberboot er achter werd gesleept, dus heb ik hem met veel pijn en moeite dwars achter de spiegel gehesen en vastgeknoopt.
SalcombeNa een paar uur kwam er wat meer wind (3 Bft) en heb ik het voorzeil er bij getrokken. De motor wel mee laten draaien want anders haalde ik niet voldoende snelheid om een paar uur voor LW bij Salcombe te zijn. De golven werden ook wat hoger (ongeveer 1 ½ tot 2 meter), mooie lange golven die lekker onder de boot door rolden. Af en toe zaten er wat grotere tussen, als ik dan mijn blik naar stuurboord richtte, keek ik tegen een muur van water, de horizon was even uit het zicht. Prachtig!
Vlak voor de ingang van Salcombe werd de zee wat knobbelig. Deze ingang was wel even spannend want daar zit een richel waarop de zee kan breken en waar je met LW niet overheen kan. Een beetje aan de linkerkant is het wat dieper maar het is moeilijk te bepalen waar dat precies is. Daarna nog een paar bochten en tussen 2 rotsen door en dan is de weg naar het plaatsje verder gemakkelijk. Ik heb een plekje gevraagd een beetje verder de rivier op waar je wat rustiger ligt (geen last van zeegang zoals in Fowey). Weer met de dinghy naar het stadje gegaan waar ik nog net de laatste 3 minuten van Nederland-Brazilie heb gezien (2-1!!). Terwijl ik in één van de straatjes van Salcombe liep, kwam ik Bert Slob en z’n vrouw tegen, ook een lid van de Dehlerclub Nederland. Daar was ik in februari op bezoek geweest om wat informatie over dit soort zeiltochten te vragen. Hij was al een paar keer rond Engeland gevaren en ook de Kanaaleilanden waren hem niet onbekend. Dit keer waren ze naar de Ierse westkust geweest en waren nu weer op de terugweg.

Zaterdag 3 juli / zondag 4 juli
Het hele weekend ben ik in Salcombe gebleven. Zondag weer naar de Royal Sailing Club gegaan voor een douche. Als ‘visiting yachtsmen’ mag men daar van de sanitaire voorzieningen gebruik maken. Dat heb ik deze dagen dan ook gedaan. Op het water voor het statige gebouw was het een drukte van belang met allemaal kleine zeilbootjes van hetzelfde type, de meeste met high-tech zeiltjes. Het bleek dat het een half uurtje voor de start van een wedstrijd was, dus daar maar even blijven kijken.
Vervolgens weer naar het centrum gelopen en het begon helaas weer een beetje te regenen. In een echte Engelse Inn een kop koffie met cake gekocht. Toen het weer even droog was, ben ik gauw teruggevaren naar de boot. Net op tijd want even later regende het al weer. ‘s Avonds klaarde het weer op en werd het toch nog een mooi einde van de dag.

Maandag 5 juli
Tijd om verder te gaan. Haven van TorquayDe windverwachting was westelijk kracht 5, dus dat kwam wel goed uit. Het doel van vandaag was Torquay. De baai waar deze plaats aan ligt, wordt wel de Engelse Riviera genoemd. In eerste instantie had ik pal voor de wind, daarom eerst maar een slag naar buiten gemaakt met ruime wind en daarna 90 graden naar bakboord. Naarmate ik verder kwam, moest ik steeds meer oploeven en bovendien nam de wind wat toe. Dat kwam de snelheid wel ten goede. De boot liep weer als een speer. Aangekomen bij de baai moest ik pal tegen de wind in, dus eerst maar hoog aan de wind doorvaren en aan de noordkant van de baai overstag. Daarmee was de haven nog niet bezeild, dus moest ik nog een slag maken. De wind nam ondertussen weer toe, het woei een dikke 20 knopen (windkracht 5) en juist op het moment dat ik de zeilen moest strijken. Maar goed, even hard werken en dat lukte ook weer.
Ik kreeg een plaatsje aangewezen aan een steiger tegen een pier maar daar had ik geen walstroom (en dat had ik hard nodig na 3 dagen zonder gezeten te hebben). Gelukkig kwam de havenmeester mij een andere plek aanwijzen waar ik wel walstroom kon krijgen.
Even later kwam de Arabesque, een Engels jacht die we in Weymouth hadden ontmoet, ook deze haven binnen. Nog even een praatje gemaakt, hij was weer op de terugweg naar huis. Daarna boodschappen gedaan in de stad Torquay, een mooie en redelijk grote plaats.

Klik hier voor de foto’s van het traject Falmouth t/m Wight.

Dinsdag 6 juli
Bijna tegelijkertijd met de Arabesque even na 07:00 uur vertrokken om naar Weymouth te varen. Helaas geen wind. Ik had wel het grootzeil gehesen in de hoop dat er later op de dag nog wat te zeilen viel, maar helaas zelfs bij Portland Bill nog steeds niet genoeg wind. Net voorbij deze kaap begon het een beetje te waaien, maar toen was de afstand de moeite niet meer. ‘s Middags boodschappen gedaan bij de ASDA en ‘s avonds in een pub gekeken naar Uruquay-Nederland gekeken. Alweer een overwinning.

Woensdag 7 juli
Weer redelijk vroeg opgestaan en om 08:00 uur de haven uitgevaren met Yarmouth als doel. Net buiten de haven bleek het zicht erg slecht was. Oorzaak hiervan was geen mist maar een redelijk ondoordringbare motregen (drizzle). Eerst maar even de radar aangezet en daarop zag ik diverse echo’s van schepen, even schrok ik maar gelukkig realiseerde ik me dat ik die gisteren voor anker had zien liggen dus daar kon ik rustig tussendoor varen. Op de radar zag ik ook dat het zicht maar nauwelijks meer dan een mijl was. Toch de zeilen gehesen, er stond een lekker briesje (4 Bft) en varen maar. De radar nog wel even stand-by laten staan en af en toe even een blik er op geworpen. Al gauw werd het zicht beter en kon dat apparaat uit. De wind nam nog toe tot 5 Bft, dat was weer lekker hard zeilen met halve wind. Na een mijl of 9 moest ik echter van koers veranderen en met ruime wind varen, dat kwam de snelheid niet ten goede maar dat was niet erg want ik moest niet te vroeg bij de westpunt van Wight zijn vanwege de stroom. Bij de uiterton aangekomen moest ik nog verder voor de wind varen. Daarom besloot ik het voorzeil in te draaien, even het grootzeil naar de andere kant te brengen middels een “stormrondje” en de bulletalie te zetten (die had ik overigens ook al op de ruime koers in gebruik). Zo voer ik betrekkelijk rustig naar Yarmouth waar ik om ongeveer 16:00 uur ben afgemeerd.

Vrijdag 9 juli
Klassieker bij CowesGisteren was het een rustdag, nou ja dat is ook niet helemaal waar want deze dag heb ik gebruikt om de boot binnen wat schoon te maken en een was te draaien.
Vanochtend weer om 08:00 uur de haven uitgevaren. Bij gebrek aan wind op de motor naar Cowes. Onderweg nog even tijd gehad om een beetje af te wassen, het was nog erg rustig op het water. Om 10:15 uur al afgemeerd in de Shepards Wharf Marina. Voor de riviermonding bij Cowes zag ik diverse klassieke schepen een beetje heen en weer varen. Nadat ik was afgemeerd heb ik mijn fototoestel gepakt en ben daar naar toe gelopen. Ik was juist op tijd om de start mee te maken van een race van deze prachtige schepen. Terwijl ik foto’s aan het maken was, belde Tiede mij met de mededeling dat hij op de ferry stapte, dus ben ik naar de aankomststeiger gelopen om hem af te halen. De komende 10 dagen ofzo zal hij met me meevaren.

Terugroeiend naar de boot
Terugroeiend naar de boot

Zaterdag 10 juli
Vandaag wilden we naar de omgeving van Poole, misschien ankeren in één van de baaien om van daaruit een volgende dag over te steken naar Cherbourg. We zeilden vanuit Cowes in westelijke richting met tegenwind dus kruisend. Halverwege Cowes – Yarmouth zagen we een flinke mist komen opzetten. Dat werd dus een aanpassing van het oorspronkelijke plan. We zijn eerst een eindje teruggezeild en toen besloten om naar Yarmouth te gaan. Dat betekende weer omkeren en in westelijke richting tegen de wind in varen. Tijdens één van de keren dat we overstag gingen, hoorden we een (niet al te harde) knal en het grootzeil kwam naar beneden. De val (voor de niet-zeilers: dat is de lijn waarmee het grootzeil gehesen wordt) was gebroken en uiteraard in de mast verdwenen. De zeilen dus maar gestreken en op de motor naar Yarmouth gevaren. Het probleem voorgelegd aan de mensen van het havenkantoor en een medewerker wilde wel de mast in om de val er opnieuw in te scheren, maar dat kon pas op zondag omdat hij nu nog dienst had.

Zondag 11 juli
We hebben de betreffende medewerker de mast in gehesen met een spinakerval maar die kwam helaas niet hoog genoeg zodat hij niet bij de top kon komen. Afgesproken dat hij een paar adressen in Portsmouth zou opzoeken waar men de klus wel zou kunnen klaren. ‘s Avonds voordat de finalewedstrijd voetbal begon, ging ik even langs het kantoor en hij had inderdaad drie telefoonnummers van boatyards in Portsmouth opgeschreven. Tiede en ik zijn daarna naar een pub gegaan om naar Nederland-Spanje te kijken. Helaas is dat voor ons teleurstellend geëindigd.

Maandag 12 juli
‘s Morgens met de stroom mee naar Portsmouth gemotord. Bij een tuiger vlakbij de haven het probleem van de val weer uitgelegd en met hem afgesproken dat we de volgende dag naar een kraan zouden varen van een nabij gelegen boatyard (één van de adressen die we hadden gekregen) waar hij dan omhoog gehesen kon worden en bij de top van de mast kon komen en de val weer door de mast kon laten zakken. ‘s Avonds lekker gegeten in het restaurant in het lichtschip bij de haven.

Dinsdag 13 juli
We hadden om 15:00 uur bij de boatyard afgesproken, de tuiger was een kwartiertje te laat maar om kwart voor vier was dat klaar en daarna zijn we direct (gelukkig weer) zeilend naar Yarmouth teruggegaan. Dat was nog even een lekker tochtje met eerst halve wind kracht 3, toenemend tot 5 aan de wind. Dat was direct even een mooie test voor het grootzeilval dat zich gelukkig goed hield!

Donderdag 15 juli
Gisteren en vandaag waren verwaaidagen, de windverwachting was 5-7 Bft met uitschieters naar 8. Dus de eerste paar dagen nog even geen Frankrijk of Kanaaleilanden.
Vandaag doorgebracht met lezen en even naar de wal om de benen te strekken. Aan het eind van de middag naar een pub gegaan om een biertje te drinken en daarna naar “The Bugel Coach Inn” om daar te eten. Een mooie typisch Engelse pub met diverse vertrekken waar je wat kan drinken, poolbiljart spelen en eten. Er is zelfs een ruimte waar mensen komen om zelf muziek te maken. Er staan daar 2 piano’s. Na de lekkere maaltijd, we stonden op het punt om weg te gaan, kwamen er inderdaad 2 mensen (man en vrouw) en begonnen daar te musiceren. De vrouw zong, de man speelde in eerste instantie piano maar al heel gauw ging hij op zijn eigen gitaar spelen. Het publiek bestond in het begin uit een paar Engelsen en Tiede en ik. Al gauw was dat geslonken tot ons tweeën en slechts 1 Engelsman. Het was gewoon een heel intiem bijna privé-concertje. Ook de interactie met die 2 musici droeg bij aan de bijzondere sfeer. Op een gegeven moment moesten ze stoppen (Engelse pub-sluitingstijd) maar toen hebben we nog een poosje met ze zitten praten. Heel bijzonder!

Zaterdag 17 juli
Gisteren eerst maar weer uitgeslapen, de wind bleef maar hard doorwaaien. ‘s Middags naar Lymington gemotord (3 mijl tegenover Yarmouth), we wilden wel eens een andere haven zien en we hadden walstroom nodig. ‘s Avonds een grote pan macaroni gemaakt want het zag er naar uit dat we de volgende dag konden vertrekken.
Vanochtend om 08:00 uur vertrokken met de bedoeling om naar Cherbourg in Frankrijk te varen. Zodra we buiten de haven waren bleek al gauw dat er toch nog een flink windje stond, dus we hebben het grootzeil gehesen met 1 rif er in. Even later de fok erbij getrokken. Richting de Needles was hoog aan de wind varen, waarschijnlijk net niet helemaal bezeild. De wind nam verder toe tot een dikke 6 Bft, harde wind tegen erg harde stroom, dat was niet leuk meer. Het werd te gek, we besloten nog voordat we bij Hurst Castle waren om terug te gaan. Het omkeren viel overigens nog niet mee, dikke golven, zeilen laten vieren en voor de wind, altijd een moeilijke koers. Een poosje zijn we in oostelijke richting gezeild, door het water ging het hard maar de stroom van 3 knopen beperkte de snelheid over de grond. We besloten om weer naar Lymington te gaan om te kijken of we de volgende dag weer een poging kunnen gaan wagen.
Vanavond de dag afgesloten met een heerlijk dinertje in het restaurant bij de Lymington Yacht Haven waar we kennis hebben gemaakt met een voor ons nieuwe Schotse malt whisky genaamd Isle of Jura Superstition. Arie, het is vergelijkbaar met (misschien wel beter dan) Lagavulin of Highland Parks.

Zondag 18 juli
Om half zeven opgestaan om te kijken of we naar het zuiden konden gaan. Nek aan nekHelaas de wind zat nog steeds in de verkeerde hoek en later bleek ook nogal krachtig. Weer een paar uurtjes gaan slapen en rond de middag met de stroom mee naar Cowes gezeild. Tiede heeft een avondvlucht naar Amsterdam geboekt. Om kwart voor vier is hij op de fastferry gestapt om huiswaarts te keren. Nu weer een paar weken alleen onderweg. Tiede, nogmaals bedankt voor de 9 “opstap”-dagen. In Cowes begint morgen een Classic Yacht week. De naburige haven ligt al vol met klassieke jachten, een prachtig gezicht.
‘s Avonds bij een Brabants paar op bezoek geweest die mij een nieuw weersverwachtingprogramma hebben getoond. Tevens heeft hij mij uitvoerig zijn gecombineerde kaartplotter/radar/AIS laten zien. Dat ziet er inderdaad prachtig uit. Het enige nadeel is toch dat er slechts 1 keer per jaar een update van dat programma komt en dit jaar was de leverancier daar zelfs erg laat mee, diverse mensen waren dan al weg.

Maandag 19 juli
Vanochtend eerst boodschappen gedaan. Besloten om vanmiddag naar Yarmouth te gaan (ondanks de stroom tegen) omdat de verwachting voor dinsdag goed leek om over te steken naar Cherbourg in Frankrijk. Ik heb nog even geprobeerd om te zeilen maar met sterke stroom tegen en weinig wind was dat geen goede keus. Dus de motor maar gestart. Vanavond nogmaals naar de weersvooruitzichten gekeken en besloten dat ik woensdag ga oversteken, dan is de wind gunstiger dan morgen.

Woensdag 21 juli
Helaas vandaag nog geen goede windrichting (of word ik te voorzichtig?). Afgemeerd tussen 2 palenVanmiddag ben ik maar weer met de stroom en wind mee naar Cowes gezeild. Onderweg windkracht 5 met zon en prachtige wolkenluchten. Volgens de verwachting zou het vrijdag een stuk gunstiger zijn wat windrichting betreft. Dan wil ik een poging wagen om naar Frankrijk te gaan.

Donderdag 22 juli
Omdat ik morgen wil proberen naar Cherbourg te gaan, ben ik vandaag weer naar Yarmouth gevaren. Dat was nog even een heftig stukje kruisrak met eerst 5 Bft tegen en later ietsje minder. Een schipper van de watertaxi riep lachend tegen de havenmeester zoiets van: daar is hij alweer! Ik kreeg een plek tussen 2 meerpalen zodat ik de volgende ochtend vroeg kon vertrekken zonder dat er andere schepen naast mij lagen. ‘s Avonds de bijboot aan dek gehesen, leeg laten lopen, opgevouwen en opgeborgen. Op zo’n lange tocht over zee wil ik die niet achter de boot aanslepen en in Cherbourg heb ik hem toch niet nodig. Op tijd naar bed want de wekker loopt vrijdagochtend vroeg af.

Vrijdag 23 juli
Heerlijk rustig zo vroeg in de ochtend. Om 07:10 uur vertrokken. Tot de Needles eerst stroom tegen, weinig wind dus motor en grootzeil erbij. Na de Needles kreeg ik stroom mee en een beetje wind uit het NE. De fok er bij getrokken en ik kon zo’n 5,5 tot 6 knopen varen. Dat ging wel lekker. Na ongeveer een uur draaide de wind, kwam pal van achter en nam bovendien in kracht af. Jammer maar helaas, ik moest de motor weer starten en de fok wegdraaien. Het grootzeil heb ik nog even laten staan, je weet maar nooit. Maar na enige tijd begon als gevolg van de golven die er nog stonden, de giek zulke klappen te maken dat ik het grootzeil ook maar heb laten zakken. De rest van het traject is de motor niet meer uit geweest. Gelukkig was het een mooie zonnige dag en ik heb weer een beetje met de radar zitten oefenen. Na totaal ruim 10 en half uur varen ben ik afgemeerd in Cherbourg waar ik morgen lekker een dagje blijf liggen.

Zaterdag 24 juli
Vandaag de dag doorgebracht met huishoudelijke taken. Boodschappen gedaan en een paar wassen gedraaid, dat laatste ging nog niet zo vlot want het apparaat waar geld in gestopt moest worden, vertoonde kuren zodat er een monteur opgeroepen moest worden. Alles aan boord aan de reling en aan een lijn gehangen om te drogen in de zon en wat wind, dat ging prima. Morgen blijf ik waarschijnlijk ook nog hier en maandag wil ik dan naar Alderney. Gezien de windverwachting is dat goed te doen (maar ja, of de verwachting ook overeenkomt met de werkelijkheid …… dat moeten we nog even afwachten).

Zondag 25 juli
Mijn moeder’s verjaardag, ik kon er helaas niet bij zijn maar ik heb ze uiteraard wel even gebeld. Het bootje van Jean Heijlbroeck waarmee hij de wereld is omgezeildVerder heb ik met mijn vouwfietsje Cherbourg een beetje doorkruist. Het was deze dag wel erg stil in de stad.
Aan dezelfde steiger waar de Miles’Tone aan lag, was de Chartist Lady afgemeerd. Dat is het bootje waarmee de Belgische zeiler Jean Heylbroek een 4 jaar durende solo-zeilreis rond de wereld heeft gemaakt (eind tachtiger- begin negentiger jaren).

Maandag 26 juli
Vanochtend op tijd opgestaan om te kijken of de wind gunstig genoeg was om te vertrekken. Dat was inderdaad het geval, hij zat nog wel in de westhoek maar de verwachting was dat hij meer naar het noordelijk kwadrant zou gaan. Op het eiland Alderney is een mooie baai waar je aan een mooring kan liggen of ankeren, echter met een noordelijke wind lig je daar erg hobbelig, de golven vanaf zee hebben dan vrij spel in de baai. Daarom besloot ik om niet naar Alderney maar naar Guernsey te gaan, dus 45 mijl in plaats van 27 mijl te varen. Omdat in eerste instantie de wind nog westelijk was, heb ik het stuk naar Cap de la Hague met motorkracht gedaan (en het grootzeil erbij voor de stabiliteit). Ik had al verhalen gelezen en gehoord over de Race van Alderney (het stuk water tussen Alderney en Cap de la Hague), maar ik had het zo berekend dat ik daar met kentering zou zijn. Echter wat even tegenviel (wat heet…) dat was het water net ten noorden van de kaap, ondanks dat het slechts 10 tot 12 knopen waaide, was het water daar ontzettend onrustig met golven kort en stijl, dat was niet leuk meer. Maar ja, ik had daar de stroom al mee dus dat was even een uurtje doorbijten. In de Race zelf was het daarentegen erg rustig, dankzij het juiste tijdstip. Daar heb ik ook nog even een uur de fok er bij getrokken en kon er echt gezeild worden. Jammer genoeg viel daarna de wind wat weg en moest toch de motor er weer bij aan gezet worden. Kort voor ik bij Guernsey was, werd het toch nog even bezeild, dus nog even een half uurtje zonder het gebrom van de Yanmar. Tussen die eilanden was het wel erg vlagerig, de ene keer vrij weinig en een moment later ineens een knoop of 6 meer wind. Precies bij een grote boei waaronder een ondiepte zit, was de wind even minder en de stroom zette mij juist naar de ondiepte toe. Dus gauw even de hulp ingeroepen van de motor die gelukkig meewerkte. Kort voor de havenmonding de fok ingerold en het grootzeil naar beneden gehaald. Haveningang bij laag waterIn de voorhaven was ergens een wachtsteiger maar alles was daar zo vol dat die niet te zien was. Gelukkig kwam een havenmeester in een bootje naar elke binnenkomende boot toe en vertelde waar je moest gaan liggen. Om naar de binnenhaven te kunnen gaan moest er eerst voldoende water boven de drempel komen te staan. Met laag water is de bovenkant van de drempel ongeveer 4,5 meter boven de waterspiegel, maar ja het verval kan daar ongeveer 8 meter zijn, afhankelijk van dood- of springtij. Bij de wachtsteiger was het een drukte van jewelste, het leek wel of iedereen hier met hun boot naar toe kwam. We lagen met 7 boten naast elkaar en er kwamen steeds meer boten aanvaren. Die werden tijdelijk even ergens anders naar toe verwezen in de voorhaven. Op een gegeven moment stond er voldoende water boven de drempel en werden de wachtenden één voor één naar binnen gelaten. Dat werd keurig geregeld door de havenmeesters, je moest netjes op je beurt wachten. Als één van de laatsten kon ik ook naar binnen. Om ongeveer 9 uur nog lekker even in het zonnetje van mijn warme maaltijd genoten. Ik blijf hier morgen in elk geval ook nog en misschien nog wel een extra dag. Daarna wil ik naar Jersey.

Dinsdag 27 juli
Vandaag St. Peter Port een beetje bekeken en uiteraard wat boodschappen gedaan. Omdat ik niet veel Engelse ponden meer had, ging ik even geld tappen uit de muur bij een bank. Daar kreeg ik geen echte Engelse maar Guernsey-ponden! Even nagevraagd bij een medewerkster van die bank en het bleek dat die alleen maar op Guernsey gebruikt kunnen worden. En omdat ik geen account heb bij die bank konden ze deze ponden niet omwisselen voor Engelse. Er werd mij aangeraden om ze bij een winkel of zo om te wisselen. Ik ben dan maar even op een terras een kop koffie gaan drinken en die konden de Guernsey-ponden inderdaad omruilen voor Engelse. Overigens begon deze dag met nogal wat mist maar na een paar uur werd het zonnig en erg warm. Met hoog water weer hetzelfde tafereel als gisteren met de vele bezoekende boten die allemaal weer keurig een plekje toegewezen kregen.

Ankerbaai bij St. Peter PortWoensdag 28 juli
Vanmiddag een wandeling gemaakt naar een kasteel en verder een eindje langs de kust. Tegenover Guernsey liggen een paar kleinere eilanden Herm (midden op de foto) en Sark (rechts helemaal op de achtergrond). Ingang naar de jachthavenZoals te zien is, was het vandaag af en toe flink bewolkt maar dat werd afgewisseld met zonneschijn. Vanaf het kasteel heb ik de foto gemaakt van St. Peter Port met op de voorgrond de voorhaven waar diverse lokale boten aan een meerboei liggen. In het midden zie je de ingang van de jachthaven waar ik met mijn boot lag.

Donderdag 29 juli
Vanwege de stroom hoefde ik pas om ongeveer 11:30 uur te vertrekken. Om 12:00 uur was ik buiten de haven van St. Peter Port. In de binnenhaven kwam ik de AEOLA tegen, die had ik in Brighton ontmoet toen we daar 2 dagen hebben gelegen. Ik heb hen nog geholpen met het installeren van nieuwe software voor hun kaartplotter. Even snel naar ze toe gevaren en een kort praatje gemaakt.
Na het hijsen van het grootzeil en het uitrollen van de fok bleek er toch te weinig wind te staan dus de motor mee laten draaien. Tegen 14:00 uur was er gelukkig voldoende wind om de motor het zwijgen op te leggen. Het was wel erg van achteren, vandaar dat ik eerst maar meer zuidwaarts ben gaan varen, daarna een gijp gemaakt (het was ondertussen 5 Bft geworden) en vervolgens naar de zuidwestpunt van Jersey gezeild en langs de zuidkust was het nog een mijltje of 5 naar St. Helier. Hier was de windkracht weer wat minder, ongeveer 3 tot 4 Bft.Snelle cat van Jersey naar GuernseyOnderweg kwam ik nog een paar keer een grote Seacat tegen, die varen vanaf St. Malo en Jersey naar Guernsey. De ingang van het toegangskanaaltje was erg moeilijk te zien maar ook daar kwam ik toch goed terecht. Het was nog vrij laag water en ook hier zit een drempel voor de haven zodat ik naast vele andere boten moest afmeren om te wachten tot het water hoog genoeg was. De toegang naar de haven van St. Helier is niet zo mooi als St. Peter Port, het ziet er hier nogal industrieachtig uit. Maar wat ik heb horen zeggen van een paar Engelsen, is het eiland wel erg mooi.

Vrijdag 30 juli
Overdekte marktStilligdag in de haven van St. Helier op het eiland Jersey. Wat boodschappen gedaan en bij het busstation (dat vlak bij de haven ligt) nagevraagd wat de beste verbinding is van het vliegveld naar de haven. In St. Helier is een druk maar best wel een mooi centrum waar ik een overdekte markt ontdekte waar fruit, bloemen, vlees e.d. verkocht werd.

Zaterdag 31 juli
Vandaag zal een opstapper hier naar toe komen. De vlucht naar Londen is vlot verlopen, maar daar hoorde hij dat de vlucht naar Jersey was uitgesteld i.v.m. mist op de luchthaven van Jersey. Stoomklok in St. Helier op JerseyNog wat later hoorde hij dat zijn vlucht was gecanceld. Uiteraard ging hij proberen om over te boeken en dat is inderdaad ook gelukt. Hij is nu tegen vijf uur vertrokken en zal tegen zeven uur met de bus in St. Helier aankomen. Ik heb ondertussen wat boodschappen gedaan en de boot met zoet water schoongemaakt. Tijdens een wandelingetje kwam ik een bijzonder apparaat tegen, een hele grote stoomklok. Ik had er nog nooit van gehoord.

Klik hier voor de foto’s van het traject Cowes t/m Jersey.

Zondag 1 augustus
Ankeren in de Dixcart Bay bij SarkWe hebben in de voorhaven van St. Helier het grootzeil gehesen met 1 rif er in en zijn op motorkracht langs de zuidkant van Jersey naar het westen gevaren met de wind pal tegen. Bij de zuidwestpunt stond er een lastige zeegang met golven die kort en steil waren en van alle kanten leken te komen. Toen we daar voorbij waren hebben we de fok er bij getrokken en de motor uitgezet. Helaas was mijn opstapper op dat moment al niet zo lekker. We konden nog kiezen tussen Guernsey (waar we rustig aan een steiger konden liggen) en het eiland Sark. Na een uurtje hebben we besloten om naar Sark te gaan en daar te ankeren in een baaitje. Dat bleek een goede beslissing te zijn, wat een fantastisch mooi eiland is dat. We konden kiezen uit 2 baaitjes die vlak naast elkaar lagen en we hebben gekozen voor de Dixcart-bay, daar kon je met de rubberboot naar een strandje en dan via steile wandelpaadjes het eiland op gaan. Aan het eind van de middag hebben we dat nog even gedaan en hadden een prachtig uitzicht van bovenaf naar de baai waar onze boot lag.

Maandag 2 augustus
La CoupeeDeze dag hebben we besteed om het grootste gedeelte van het eiland rond te wandelen. Wat gemakkelijk te doen is omdat het eiland maar 3 mijl lang en 1,5 mijl breed is, met een kustlijn van 40 mijl. Wat een oase van rust als je daar een wandeling maakt, geen autowegen (er zijn helemaal geen auto’s, motoren of brommers op het eiland, alleen maar paarden, fietsen en een paar trekkers), je hoorde alleen maar het ruisen van de wind en de zee. We hebben een wandeling gemaakt vanaf de baai door de Dixcart valley, dat leek wel een sprookje zo mooi. Daar vandaan gingen we op zoek naar het centrum voor een bakje koffie. Daar aangekomen leek het wel alsof je 200 jaar terug in de tijd was gezet. De “Avenue” was de hoofdstraat en bestond uit een onverharde weg met wat winkeltjes, een terrasje en wat huisjes. Van daaruit zijn we naar een paar haventjes gelopen aan de noord/oost zijde, via een cliffwalk en een aantal pittoreske laantjes het eiland dwars overgestoken naar de “Window in the Rock”. Vanuit dit punt hadden we een prachtig uitzicht op Guernsey waar ik een aantal dagen eerder geweest was. Daarna naar het zuiden gelopen naar “La Coupee”, dat is de verbinding tussen Sark (het grote gedeelte van het eiland) en Little Sark (het kleine gedeelte aan de zuidwestkant). Deze verbinding is mede door Duitse krijgsgevangenen gebouwd en zeer smal (alleen bedoeld voor paard en wagen) en aan beide zijden zeer steil. Na ongeveer 17 kilometer wandelen hebben we deze dag afgesloten met een welverdiende pint op het terras bij het Dixcart hotel (zeer bekend bij Jazz muzikanten). Al met al een bijzondere ervaring om af te meren in een baai en dan met een bootje het strand op te varen. Het eiland Sark is dankzij de steeds verrassende uitzichten op de ruige kust, en de gemoedelijkheid en rust die er heerst een prachtig eiland waar we beiden nog wel een keer heen zouden willen gaan. Voor meer informatie over het eiland zie http://www.sark.info/.

Klik hier voor de foto’s van het eiland Sark.

Dinsdag 3 augustus
Het volgende doel was het eiland Alderney. Langs de rotsachtige oostkust van Sark zijn we op de motor gevaren want er was praktisch geen wind. Dat bleef de hele tocht zo, geen wind maar wel zon, we konden in korte broek zonder shirt naar Alderney varen. Aan een meerboei in de Braye Bay bij AlderneyVlakbij het eiland zagen we nogal heftige stroomrafelingen, voor alle zekerheid gingen we daar maar met een boog omheen. Kort daarna begon het ook nog een beetje te waaien, maar dat was de moeite niet meer op zo’n korte afstand van de haven. In de baai moesten we even zoeken naar een vrije visitors-boei maar die vonden we een beetje in een uithoek van de baai. Aan het eind van de middag zijn we naar het havenkantoor gevaren met de bijboot, hebben we betaald voor de nacht en vervolgens op een terrasje met uitzicht over de baai een biertje gedronken. Terugvarend naar de Miles’Tone stopte het buitenboordmotortje er ineens mee. Het bleek dat de benzine op was (waar heb ik dat meer meegemaakt?). Een tankje van 0,9 liter is natuurlijk ook niet zo veel. Gelukkig hadden we de roeispanen nog.

Woensdag 4 augustus
Deze dag was het nogal bewolkt en viel er af en toe wat regen. We besloten desondanks een eind over het eiland te wandelen. Helaas viel dat een beetje tegen, zeker vergeleken met wat we een paar dagen eerder op Sark hadden gezien.
Bij de havenmeester hadden we gevraagd waar we een supermarkt konden vinden, hij verwees ons naar een klein winkeltje waar niet zo veel keus was. Verder in het plaatsje St. Anne bleek ook nog eentje te zijn, daar hebben we wat meer boodschappen gehaald. Achteraf kwamen we er achter dat vlakbij het havenkantoor een hele grote supermarkt was, het is onbegrijpelijk dat ons dat niet was aangewezen.

Donderdag 5 augustus
De wind was gisteravond al in de noordwesthoek gaan zitten en dat had tot gevolg dat er grote golven de baai binnen rolden. Je kon je in de boot niet verplaatsen zonder je vast te houden, en op het dek was het helemaal uitkijken. Wat echter veel erger was dat was het feit dat we door het rollen en stampen en piepen en kraken van de boot praktisch niet hebben kunnen slapen. Gelukkig hoefden we niet heel vroeg weg, dus ‘s morgens eerst nog even naar de wal geweest, daarna de bijboot op het voordek gebonden en ‘s middags vertrokken met bestemming Cherbourg. Dat was een lekker tochtje, op zich ongeveer 24 mijl maar omdat de wind pal van achteren kwam, hebben we eerst een lange slag naar buiten gemaakt, daarna een stormrondje gemaakt (het was ondertussen windkracht 5 geworden) om daarna in één slag naar Cherbourg te zeilen. Dat was wel ongeveer 8 mijl langer maar veel lekkerder zeilen dan met de wind recht van achteren. Na schoon schip maken en douchen, hebben we de dag afgesloten met een lekkere maaltijd in het restaurant bij de haven.

Vrijdag 6 augustus
Doorsnede van een van de oudste onderzeebotenVandaag een rustdag, de bijboot schoongemaakt en opgevouwen en even naar het centrum van de stad wezen wandelen waar we een heerlijk “stokbroodje gezond” hebben gegeten en op het treinstation kaartjes gereserveerd voor de opstapper voor de volgende dag. Daarna zijn we nog even doorgewandeld en hebben in het “Cité de Mer” wat oude onderzeebootjes bekeken. Aan boord hebben we een heerlijke kippensoep gemaakt en eieren gebakken. Verder de voorbereidingen getroffen voor zijn terugreis met de trein naar Nederland.

Zaterdag 7 augustus
Gisteravond nog tot in de kleine uurtjes nagepraat over de afgelopen week. Het viel daarom vanmorgen niet mee toen om 08:15 uur de wekker afliep. Mijn opstapper heeft zijn spulletjes bij elkaar gezocht, we hebben samen nog een kop koffie gedronken en daarna is hij naar het station gegaan om weer huiswaarts te keren. In de haven had ik helaas weer geen internet, dus ben ik ‘s middags naar een brasserie gegaan waar men gratis wifi had. Daar heb ik de blog bijgewerkt van de voorgaande vijf dagen.

Zondag 8 augustus
Vandaag de oversteek terug van Cherbourg naar Yarmouth op het eiland Wight. Dat was ongeveer 66 mijl voor de boeg. Om even na achten vertrokken met een kalm windje (2 tot 3 Bft) “right on the nose” zoals de Engelse zeilers zeggen. Het grootzeil gehesen en de motor uiteraard laten draaien. In de ochtenduren was het bewolkt en nog vrij koud. Na een paar uur kwam de wind iets over bakboord in zodat ik de fok ook heb uitgerold, het betekende niet dat ik echt kon zeilen, het bleef motorzeilen, maar het hielp wel iets mee in de voortstuwing. In het begin van de middag kwam de zon er door en kon ik de warme kleding uittrekken en in korte broek en poloshirt gaan zitten. Pas om ongeveer kwart voor vier was de wind meer naar het westen gedraaid en ook toegenomen tot 4 Bft, toen kon de motor uit en kon het echte zeilen beginnen. Naarmate ik dichter bij Wight kwam werd het zelfs 5 Bft met de wind een beetje schuin van achteren, dat ging steeds lekkerder. Bij de Needles moest ik door de Needles Channel en daar had ik de wind pal van achteren. Dat is op zich al niet lekker zeilen, maar daar stonden ook nogal warrige golven. Daar staat dat water wel een beetje om bekend. Ik heb daar de fok ingetrokken en ook het grootzeil strak in het midden gezet en verder nog even een half uurtje op motorkracht naar Yarmouth gevaren. In de haven gaf één van de berthingmasters een teken van herkenning. Ook de bestuurster van de watertaxi zei dat ik al een “regular visitor” van de haven was geworden dit seizoen. Maar voorlopig zal dit wel de laatste keer zijn dat ik hier ben. Zo langzamerhand ben ik nu aan de terugreis begonnen.

Maandag 9 augustus
Vanochtend om 09:00 uur uit Yarmouth vertrokken . Ik lag met de boot tussen twee andere boten in, de buitenste heeft zijn lijnen aan de achterkant even losgemaakt zodat ik achteruit er tussen uit kon varen. Er was helemaal geen wind dus op motorkracht heel rustig oostwaarts gevaren met een vrij sterke stroom mee. Tegen half elf was ik afgemeerd in Cowes. Tonny zou om 11:15 uur landen in Southampton en daarvandaan met trein, bus en fastferry naar Cowes gaan. Ik ben een eindje gaan wandelen en uiteindelijk naar de ferry-terminal gegaan waar Tonny om 13:15 uur arriveerde. Samen zijn we ergens een broodje gaan eten en naar onze boot gegaan. Later in de middag wat boodschappen gedaan en aan boord een borrel genomen op het weerzien na zes en een halve week.

Woensdag 11 augustus
Gisteren een dagje in Cowes blijven liggen vanwege harde wind en regen. Lekker rustig de dag doorgebracht. Met name in de middag werd het erg slecht weer.
Spinakertower in PortsmouthVanochtend was de stroom naar het oosten dus voor ons de goede kant op om naar Portsmouth/Gosport te gaan. Het was maar een klein stukje varen (10 mijl), weinig wind maar vanwege die stroom schoot het lekker op. De eerste helft hebben we een beetje gezeild maar daarna was de wind bijna op, dus ging de motor aan. Omdat het ongeveer 2 uur voor hoog water was toen we Gosport naderden, hebben we een geultje vlak langs de kant gekozen (de Inner Swashway). De toegang naar het gebied bij Portsmouth is vrij smal en daar komen veel ferries, hovercrafts en groten cruiseschepen binnen. De recreatievaart moet dan uiterst bakboord varen. Bij de Haslar-marina ligt een lichtschip waar de sanitaire voorzieningen en een bar c.q. restaurant zijn ingebouwd. ‘s Avonds aan boord van dat lichtschip lekker gegeten.

Vrijdag 13 augustus
Gisteren was het een rustdag in Gosport, boodschappen gedaan en tegen de avond een paar foto’s gemaakt van de markante spinakertower van Portsmouth juist op het moment dat er een grote ferry langs kwam die een verbinding onderhoudt met Noord-Frankrijk.
Vandaag wilden we verder naar Brighton. De stroom ging al vroeg die kant op dus moesten we de wekker op 05:45 uur zetten om daar van te kunnen profiteren. In de havenmonding het grootzeil gehesen en eerst een uurtje pal voor de wind gevaren met de motor bij. Daarna konden we de fok er bij trekken en kon de pruttel uitgezet worden. De wind deed goed zijn best en trok aan tot 5 Bft, af en toe 6. Maar schuin van achteren is dat geen probleem. Halverwege moesten we tussen een paar banken door waar de stroom uiteraard erg sterk was. Om 11:30 uur zakte de wind helemaal in en kwam ook weer pal van achteren. Op dat moment hebben we de fok maar weer ingedraaid en de motor gestart. Ook het grootzeil hebben we even later laten zakken en keurig op de giek opgebonden. Vlakbij de haven schoven er dikke wolken voor de zon en trok de wind weer wat aan. In de havenmonding was het weer een dikke 4 Bft wat het niet gemakkelijk maakte om aan te meren aan een steiger die aan hoger wal lag. Maar met hulp van iemand die op de steiger een lijntje kon aannemen, lukte dat ook wel weer. Eenmaal vastgemaakt begon de wind nog meer door te zetten en begon het ook nog te regenen, jammer want daarom konden we niet even lekker buiten zitten.

Zaterdag 14 augustus
Vandaag hadden we gepland om een beetje van de stad Brighton te bezichtigen. Daarom hoefden we niet zo vroeg op te staan en konden we een beetje uitslapen. Na de koffie zijn we gaan lopen, voor alle zekerheid jasjes meegenomen want het was wel erg bewolkt. Een stuk langs het strand gewandeld en in het centrum aan de rand van een mooi park een paar sandwiches gekocht met een kop koffie. Daar gezeten begon het jammer genoeg flink te regenen. Nadat het ergste voorbij was, zijn we een winkelstraat ingelopen en verderop nog weer een kopje koffie gekocht want het was nog steeds niet echt droog. Daarna over de boulevard terug gelopen naar Brighton Marina, wat overigens veel meer inhoudt dan alleen maar een haven, er is een winkelcentrum, bioscoop, casino, etc.etc. Nog even een paar boodschappen gedaan bij de ASDA (een groot winkelketen in Groot-Brittannië) en weer terug gegaan naar de boot.

Zondag 15 augustus
Paleis in oosterse stijlVanwege harde wind zijn we nog maar een dagje in Brighton blijven liggen. Nu zijn we wat verder naar het echte centrum gelopen en kwamen in een heel leuke wijk met smalle straatjes en mooie winkeltjes, The Lanes. Vlak daarbij was het pompeus Indisch sprookjes paleis, de Royal Pavilion, gebouwd in opdracht van een 21-jarige prins van Wales, de latere koning George IV. Op de terugweg wilden we even langs de ASDA om een paar boodschappen te doen, maar die was na 17:30 uur gesloten op zondag. Toen zijn we uit nood maar bij een Italiaans restaurantje gaan eten met uitzicht op de haven (wat kan het leven toch hard zijn …).

Maandag 16 augustus
Ondanks de redelijk harde wind zijn we nu toch verder gegaan. In de voorhaven van Brighton-marina hebben we het grootzeil gehesen met 2 reven er in. De wind was WNW zodat hij schuin van achteren zou komen. Dat was ook het geval dus de fok kon er ook bij getrokken worden. Helaas kwam na enige tijd de wind bijna recht van achteren en deed de fok niets meer, die hebben we dan ook maar ingerold. Voorbij Beachy Head met de bekende vuurtoren, kwam de wind van opzij zodat de fok toen weer mee mocht doen. Pier van EastbourneDat ging nog even lekker hard. Bij de sluis van Sovereign Harbour (Eastbourne) konden we direct naar binnen en kregen een mooi plekje aangewezen.

Dinsdag 17 augustus
De wind bleef maar hard met name in de buurt van Dover zodat we hebben besloten om vandaag niet die kant op te gaan. ‘s Middags hebben we de bus genomen naar het centrum van Eastbourne om de stad en de boulevard te bekijken. Het werd een echt Engels middagje, tamelijk koud en regen. Maar we hebben wel een beetje een indruk gekregen van deze stad met een typisch ouderwetse Engelse pier.
‘s Avonds aan boord even geborreld voor dat we aan het avondeten begonnen. Een heerlijke pastaschotel!

Woensdag 18 augustus
‘s Morgens rustig aan gedaan want vanwege de stroom hoefden we niet vroeg weg. Om 11:30 uur het sluisje genomen en 10 minuten later de zeilen gehesen. Er stond nog niet veel wind (3 Bft WNW, schuin van achteren) zodat we met een kalm vaartje door het water gingen. Na een half uur zakte de wind helemaal in en hebben we de fok weggedraaid en de motor gestart. Gelukkig nam de wind na ongeveer 3 kwartier weer toe en was ook gedraaid naar WSW zodat we hem nu schuin van achteren over stuurboord kregen. Daarvoor moesten we wel iets meer naar buiten gaan verder de zee op om de wind goed in de zeilen te houden. In korte tijd ging het steeds harder waaien, van 4 naar 5 naar 6 Bft. De golven werden uiteraard ook steeds hoger, ik schat een meter of 2 tot 2,5. De stuurautomaat kon dit niet goed aan dus heb ik alles zelf gestuurd. Vlak bij de shippinglane aangekomen moesten we de koers verleggen en dan konden we in één slag naar Dover varen. Vanwege de harde wind was het niet verstandig om te gijpen maar hebben we een stormrondje gemaakt. We hebben wel eerst de fok weer ingedraaid want het rak naar Dover was helemaal pal voor de wind. Met alleen het ongereefde grootzeil dat goed was gefixeerd door een bulletalie naar de punt, ging dat prima en hard zat. We gingen langs de zuidoost punt van Engeland (Dungeness) door The Strait of Dover (het Nauw van Calais), het water werd daar steeds ruwer en de golven nog hoger, er zaten knapen bij van minstens 3 meter die prachtig onder de boot door rolden met schuimend en sissend geweld. De windmeter toonde regelmatig 32 tot 33 knopen wind, dat is een dikke 7 Bft. Enkele mijlen voorbij Dungeness, toen we het smalste gedeelte van het water gepasseerd waren, werd het water weer iets rustiger. Op dit traject hebben we een paar keer een dolfijnachtige gezien, vermoedelijk een bruinvis. Op een gegeven moment zwom die achter de boot langs en volgde ons even. Naarmate we dichter bij Dover kwamen, werd het water weer erg onrustig, de golven werden steiler en kwamen niet meer mooi van één kant, het werd erg warrig, maar dat was ons al bekend, dat is daar namelijk altijd het geval, ook met rustig weer. Gelukkig kregen we van Port Control direct toestemming om de voorhaven binnen te varen. Dat was overigens nog wel even heftig want dat was bijna halve wind, de bulletalie moest gevierd worden en het grootzeil een stuk aangetrokken. In de voorhaven zijn we zo ver mogelijk doorgevaren om een beetje in de luwte van de hoge kademuur te komen waar we het grootzeil maar rigoureus naar beneden hebben laten vallen en snel een paar zeilbandjes er omheen gebonden, want zelfs hier stond toch nog veel wind. Vervolgens de Marina opgeroepen en die gaven ons een mooi plekje in het Granville Dock waar we wel erg beschut lagen. Na deze heftige tocht hadden we wel een borrel verdiend voordat we schoon schip gingen maken (het zeil netjes opvouwen, alle lijnen mooi opbinden). Helaas hebben we geen foto’s kunnen maken onderweg, daarvoor was het te ruw.

Donderdag 19 augustus
Vanochtend heb ik Tonny naar de ferry gebracht waarmee ze naar Calais is gevaren en verder met de trein terug naar huis is gegaan. Verder heb ik de ochtend doorgebracht met het bijwerken van het verslag t.b.v. de blog, een aantal schroefjes van deurklinken voorzien van locktite omdat die er steeds uitvielen. ‘s Middags boodschappen gedaan en bij een McDonalds de blog geupdated (in de haven had ik geen internet-verbinding). Daarna op een terrasje met uitzicht op de jachthaven een lekkere pint gedronken.

Zondag 22 augustus
Gisteren en eergisteren stond er te veel wind om over te steken naar Noord-Frankrijk of België. De verwachting was tot 7 Bft maar dan mogelijk uit zuidelijke richting, dat zou betekenen dat ik bij het oversteken van de shippinglane hoog aan de wind moest varen en dat is me toch echt te gortig met deze windkracht. We hebben woensdag gezien wat voor een zeegang dit geeft.

Dinsdag 24 augustus
Ik lig hier nu al 6 dagen en heb zojuist voor de 7e bijgeboekt. Al die dagen stond er veel te veel wind om over te steken naar Noord-Frankrijk of België. Elke dag is het 6 tot 8 Bft en af en toe 9. Dat is me toch echt te veel Ik liep vanmiddag langs de voorhaven en zag in de verte een zeilbootje worstelen om de Eastern Entrance binnen te komen. Een sleepboot lag er bij in geval van nood en even later een boot van de Harbour Patrol die de hele weg in de voorhaven er bij bleef. Zelfs daar leek het nog moeilijk om vooruit te komen. Nee, bij deze windkracht heb ik daar buiten niets te zoeken. Hopelijk dat het morgen beter is.

Woensdag 25 augustus
Vandaag is het er dan toch van gekomen, de oversteek naar het vasteland. Vanochtend in Dover werd er overdag een windkracht 3 tot 4 Bft uit het zuidwesten opgegeven en later 5 tot 7, misschien 8. Maar ja, wat is “later”? Normaal gesproken bedoelen ze daarmee meer dan 12 uur nadat het bericht is uitgegeven dus in dit geval zou dat na 18:00 uur zijn. Na enige twijfel heb ik toch besloten om het er op te wagen. Het eerste uur was er weinig wind schuin van achteren, dat gaf weinig voortgang dus de motor mee laten draaien. Bij de rand van de shippinglane moest ik mijn koers verleggen naar Zuidoost en nam de wind ook een beetje toe dus de motor kon uit. Dat was weer even lekker zeilen met halve wind kracht 4. Het was niet erg druk met de grote zeeschepen maar ik moest toch 1 keer mijn koers met een graad of 25 bijstellen om achter een grote tanker langs te gaan, daarna weer de oude zuidoost koers opgepakt. Na de oversteek van de shippinglane werd de koers bijgesteld naar oost en dat betekende weer de wind schuin van achteren maar omdat er voldoende wind stond, was dat nog steeds lekker zeilen. Ondertussen begon het wel een beetje te regenen maar dat mocht de pret niet drukken. Nabij het Franse plaatsje Gravelines hield de wind het voor gezien en heb ik de laatste 1 uur en 3 kwartier weer de motor moeten gebruiken. In dit stuk heb ik wel weer een paar keer enkele dolfijnachtigen gezien, waarschijnlijk bruinvissen. Eén keer waren er twee stuks zo dicht bij dat ik hun snoet en ogen kon onderscheiden, een andere keer buitelden ze wat langer door het water maar die waren jammer genoeg wat verder weg.
Voordat ik de haven van Duinkerken in voer, had ik de zeilen al keurig opgedoekt. De regen werd helaas wel steeds meer. Om 17:45 uur meerde ik af aan de bezoekerssteiger en ben even naar de havenmeester gelopen die mij een box heeft toegewezen. Dus nog even verkassen en daarna kon ik (in de regen) de boel verder opruimen, een pilsje pakken en aan het eten beginnen.
De verwachting is dat het morgen en misschien overmorgen weer erg hard waait, dus wellicht kan ik hier pas zaterdag weer weg. Ik wacht maar even af.

Donderdag 26 augustus
Het lag in mijn bedoeling om vandaag in Duinkerken te blijven liggen omdat er erg harde wind werd verwacht. Maar in de loop van de ochtend heb ik toch mijn plan bijgesteld. De Franse weerberichten gaven een SW 5 met uitschieters tot 7 op, de Belgische hadden het over 5 tot 6 Bft (ook zuidwest) en later afnemend tot 4. Omdat de windrichting goed was, besloot ik dan ‘s middags toch te vertrekken met de stroom mee naar Oostende. Ik wilde dan alleen de fok gebruiken. Buiten de havenhoofden van Duinkerken stonden er uiteraard wel redelijke golven maar het was niet zo erg als vorige week woensdag toe we van Eastbourne naar Dover gingen. Omdat het pal voor de wind was en doordat vanwege de golven de boot niet mooi op een rechte koers was te houden, leek het mij niet zinvol om de fok uit te draaien want dan zou die van de ene kant naar de andere klappen dus ik ben maar gewoon op de motor blijven varen. In de Pas van Zuydcote werd het nog even een poosje windkracht 7 waardoor de boot af en toe flinke schuivers maakte wanneer er weer een grote golf onder door rolde. Tussen Nieuwpoort en Oostende begon het een beetje te regenen. Vlakbij Oostende gekomen besloot ik maar om nog even door te varen naar Blankenberge, ik had nog steeds stroom mee en dat zou ik nog een paar uurtjes houden. Het begon wel steeds iets harder te regenen, maar de wind nam inderdaad naar verwachting af tot 4 Bft. In Blankenberge bij de VNZ (Vrije Noordzee Zeilers) kon ik naast een Engelse boot afmeren en om 19:15 uur kon, na 5 uur varen, de motor uit.

Zaterdag 28 augustus
Gisteren waaide het hard uit het noordoosten. Dat is helemaal een verkeerde richting om naar Nederland terug te gaan. Dit werd dus een verwaaidag in Blankenberge. Overigens niet verkeerd om hier een dagje te liggen.
Misschien zou het vandaag iets beter worden met de wind. Daarom was ik van plan om 07:00 uur te vertrekken en dan naar de Roompotsluis te varen en vervolgens kijken hoe ver ik zou komen op de Oosterschelde. Toen de wekker om 05:30 uur ging, hoorde ik al dat de wind nog steeds hard woei, dus ben ik in bed gebleven en uitgeslapen. ‘s Middags ben ik wel om 13:00 uur weg gegaan maar met Vlissingen als doel. Omdat het nog behoorlijk hard waaide, zag ik geen kans om in de kleine kom van de haven van Blankenberge het grootzeil te hijsen (ik wilde dat eigenlijk met 2 reven doen). Daarom ben ik op de motor de zee op gegaan met de bedoeling alleen de fok te gebruiken. Buiten de haven stond er zo’n verschrikkelijk zee met warrige golven dat ik eerst een poosje zo bleef doorvaren. Na een half uurtje dan toch maar de fok uitgerold, maar echt lekker zeilen was het niet, de boot rolde van de ene kant naar de andere. Bij Zeebrugge heb ik even weer de motor bij gezet om flink snelheid te maken om voor een zeeschip langs te kunnen die in de verte naderde met de haven van Zeebrugge als doel. Daarna de motor weer uit en doorgehobbeld naar Vlissingen. De snelheid door het water was niet veel maar de meegaande stroom maakte uiteraard veel goed. Even na vieren was ik in de buitenhaven bij de kleine sluis. Er moest eerst een klipper in en daarna de andere zeiljachten en motorboten. Ik was als laatste en met veel dringen kon ik er nog net bij. De sluiswachter riep al door de marifoon dat ik aan de binnenste sluisdeuren kon afmeren want alleen de buitenste gingen dicht. Dat was dus een meevallertje. Om kwart voor vijf was ik bij de Keersluisbrug en daar heb ik de brugwachter opgeroepen om te vragen tot hoe laat de 5 bruggen naar Middelburg bediend werden. Dat was 24 uur per dag dus daarop heb ik de vraag gesteld of ik dan een opening kon krijgen. Dat kon na een kwartiertje en met mij gingen er nog een paar bootjes mee. Om kwart over zeven was ik in Middelburg en het bruggetje daar werd om 19:30 uur voor het laatst geopend. Ondertussen was ik mede-DCN-lid en mede-Putter Bas v.d. Perk en zijn vrouw tegengekomen. We zijn naast elkaar afgemeerd en ‘s avonds ben ik daar op bezoek geweest om even te kletsen over de vakantie en van alles en nog wat.

Zondag 29 augustus
Vandaag wilde ik vroeg weg, de eerste brugopening in Middelburg is altijd om 08:30 uur, en eens kijken of ik zo ver mogelijk kon komen. Helaas had de havenmeester/brugwachter zich verslapen en was er een collega opgetrommeld die om 09:15 uur de brug opende.Harde wind in KortgeneOp motorkracht het kanaal door naar Veere waar ik even moest wachten bij de sluis. Op het Veerse Meer was het zoals meestal nogal erg vlagerig, ook daar heb ik de zeilen niet gebruikt. Onderweg even naar Tonny gebeld en die waarschuwde mij voor slecht weer, erg harde wind met zware windstoten tijdens buien. Daarop heb ik besloten om bij de jachthaven Delta Marina in Kortgene te stoppen. Voordat ik daar was, heb ik ook nog even met zwager Harry gebeld om te vragen of hij nog naar een verjaardag in Ridderkerk ging. In eerste instantie zei hij van niet maar even later belde hij terug en ze gingen toch nog wel even. Dan kon ik mooi mee rijden, zag ik de halve familie weer en aan het begin van de avond werd ik weer bij de boot gebracht. Daar aangekomen bleek het nog steeds hard te waaien (zie foto) en af en toe werd het zelfs erger. Ik heb nog wat extra stootwillen tussen de boot en de steiger gehangen want aan lager wal worden die bijna plat gedrukt. Hopelijk zwakt het vannacht wat af, maar daar reken ik niet te veel op. Morgenochtend geven ze ook nog veel wind op, dus het zal wel niet voor de middag zijn voordat ik vertrek.

Dinsdag 31 augustus
Gisteren was er nog veel te veel wind om verder te gaan. In het begin van de middag kwam ook de Meewind van Bas de haven van Kortgene binnen, ze waren ‘s morgens uit Middelburg vertrokken maar omdat het zo hard waaide, gingen ze ook maar niet verder. Ik heb ze uitgenodigd om ‘s avonds wat bij mij aan boord te komen drinken, maar omdat zij een hondje bij zich hadden, vroegen ze of ik bij hen wilde komen.
Vandaag was het een heel stuk rustiger en ben ik om 09:15 uur uit Kortgene weggegaan met de bedoeling om naar de thuishaven te varen. Tot de Krammersluis was er geen wind. Helaas ging die net voor mijn neus dicht en was ik er pas 2 uur later doorheen. Daarna was er gelukkig wel een beetje wind en kon ik zeilen tot aan de Volkeraksluis. Daar bleek bij de jachtensluis dat er een elektrische storing was en dat ik me moest melden bij de beroepsvaartsluis. Daar was ik om ongeveer 17:00 uur. Een half uur later ging de stuurboordsluis open (en dat is de sluis die ik moest hebben, want daar ligt een brug over die geopend kan worden), de sluiswachter vertelde mij echter via de marifoon dat de brug in de spits niet bediend wordt en dat ik minstens tot 18:30 uur moest wachten. Toen heb ik maar even mijn warme maaltijd genuttigd. Om even na half zeven leek het inderdaad dat er weer een opening kwam, maar het duurde verschrikkelijk lang voordat ik naar binnen kon. Pas tegen achten was ik eindelijk door de sluis. Daarna had ik geen zin meer om bij de Haringvlietbrug te wachten tot 21:00 uur en vervolgens nog een uur naar De Put te varen. Dus ben ik maar bij de Volkeraksluis blijven overnachten. Dit was een traject met de nodige vertragingen.

Woensdag 1 september
Om half tien ben ik vertrokken en rustig aan naar de Haringvlietbrug gevaren waar ik om 10:00 uur door heen kon. Omdat er weer geen wind stond, moest de motor maar weer zijn best doen. Ik heb nog wel even het log gekalibreerd want ik had steeds al de indruk dat die te weinig bootsnelheid aangaf. Op stromend water is het lastig om dat te corrigeren maar nu ik weer op (min of meer) stilstaand water voer, was ik mooi even in de gelegenheid om dat te doen. Om elf uur voer ik de thuishaven De Put in. Ondertussen had ik al contact gehad met Tonny, zij kon de rest van de dag vrij nemen en is naar de haven komen rijden. Na de nodige schoonmaak en opruiming zijn we naar huis gereden.

Klik hier voor de foto’s van Alderney t/m Nederland.

Dat was dan het einde van mijn reis die uiteindelijk dertien en een halve week heeft geduurd. Acht weken ben ik alleen aan boord geweest en 5 ½ week had ik opstappers. Een prachtige ervaring, voor herhaling vatbaar, misschien in iets andere vorm, maar daar moet ik nog even over nadenken.